Hoe herstel je een spierverrekking?

Weer bij jullie, om oude en nieuwe ervaringen te blijven delen. Het is niet nodig om alles wat eerder gezegd is opnieuw te herinneren, maar wel om belangrijke concepten te benadrukken, die we steeds weer zullen ophalen en waar we geleidelijk op zullen ingaan. Deze keer gaan we het hebben over: Hoe herstel je een spiervezelruptuur?

We gaan de Sizen echt in de praktijk brengen en kijken welke rol deze speelt bij dit soort behandelingen. Hieronder leg ik een echt geval uit. Waarschijnlijk een van de meest opvallende die ik in mijn inmiddels 27-jarige carrière heb gehad, en waar ik me veel van herinner.

Het verhaal begint al een tijd geleden, toen de telefoon ging en iemand mij zijn situatie en zijn bijzondere diagnose begon te vertellen.

Onder andere aspecten, en als interessante gegevens, vertelt deze patiënt dat hij tijdens het skiën ten val kwam en een hard geluid hoorde. Direct daarna voelde hij een sterke sensatie dat er iets was gescheurd aan de achterkant van zijn been, in het gebied van de kuitspieren en soleus.

Na verschillende onderzoeken, waarbij naast de gebruikelijke bewegingen en inspecties ook uitgebreidere tests werden gedaan vanwege de ernst en de sensaties, werd vastgesteld: een gedeeltelijke spiervezelruptuur van de musculus gastrocnemius (algemeen bekend als de kuitspier) in het rechterbeen, maar met de “curiositeit” dat de lengte van deze ruptuur... 18 cm bedroeg.

18 cm scheur in de kuitspier!

Maar zoals altijd overvalt mijn nieuwsgierigheid me, en ook de uitdagingen. Dus ik accepteer de uitdaging om deze patiënt te behandelen. Blijkbaar was hij door de traumatoloog opgegeven. We maken een afspraak en gaan aan de slag. Ik begin na te denken over een plan om het been te verbeteren, te herstellen en functioneel te maken. Een belangrijk onderdeel in het herstelproces zal de rol zijn van de voordelen van presotherapie.

Na een eerste bezoek, waarin we bijpraten en de eerste gegevens en informatie verzamelen, zijn twee dingen duidelijk:

1.- De scheur, gezien de locatie en lengte, zal op veel vlakken een andere aanpak vereisen en een grote betrokkenheid van beide partijen.

2.- De blessure bestaat al geruime tijd, dus mobiliteit en drainage zijn erg belangrijk. Gebrek aan activiteit en beweging veroorzaakt atrofie in het gebied, wat leidt tot andere blessures en ongemakken door dit gebrek. Het is interessant om te vermelden dat presotherapie werkt, en zeer geschikt is voor dit soort aandoeningen.

Hoe herstellen we deze spiervezelruptuur?

Vanaf het eerste bezoek, vanwege de atrofie in het gebied, richten we ons vooral op het herstel van beweging en verbetering van de circulatie en drainage, zodat het gebied langzaam het eerdere uiterlijk kan terugkrijgen.

Geleidelijk, met de betrokkenheid van de patiënt in alle aspecten, begint het herstel zijn vruchten af te werpen. Na enkele sessies zien we hoe de revalidatie werkt en kunnen we enkele zeer positieve tekenen en aspecten in het been waarnemen.

De toepassing van presotherapie in de fysiotherapie bij deze blessure blijkt erg belangrijk, omdat het om een langdurige blessure gaat. Dit betekent immobilisatie, gevolgd door een rustperiode en geleidelijke activatie. Het werk aan mobilisatie, zowel actief als passief, is hierbij van groot belang. Hier komt presotherapie als een sleutelcomponent in beeld.

Het zorgt voor beweging in het gebied en de bijbehorende vitale organen, zowel voor het herstel zelf als voor latere activiteiten. Presotherapie is gericht op deze mensen. Presotherapie heeft een grote rol gespeeld, want voor het dagelijks leven en vooral voor sportactiviteiten spelen de benen altijd een hoofdrol. Daarom is de drainage en circulatie die sportpresotherapie biedt erg belangrijk bij het herstel van een spiervezelruptuur.

Samengevat, bij een blessure die we enkele maanden geleden begonnen te behandelen, waarbij alle prognoses slecht waren. Waar waarschijnlijk restverschijnselen zouden blijven zoals mank lopen en vrijwel zeker de patiënt niet meer zou kunnen sporten of activiteiten van gemiddelde intensiteit zou kunnen doen…

We herstellen 70% van de mobiliteit in 2 maanden!

Met de deelname van de patiënt keren we terug naar een normaal leven. Hij herinnert zich zijn blessure bijna niet meer. Met een herstel van bijna 70% na 2 maanden behandeling en 100% na 6 maanden.

Onthoud dat de scheur 18 cm was, bijna de hele kuitspier was gescheurd.

Dit herinnert ons eraan: geef nooit op, NOOIT! Zeker niet als het gaat om het herstel van een spiervezelruptuur.

Er is altijd iets wat je kunt doen, er is altijd een alternatief, en onze inzet en volharding brengen ons altijd verder dan we ons kunnen voorstellen… Elke inspanning wordt beloond!

Jordi Langa
N. 10492